Voor een deel ontslaan. Kan dat?

Een werkgever wil zijn manager P&O voor een deel ontslaan omdat er door de economische crisis minder werk te doen is voor deze werkneemster. In plaats van 36 uur per week gaat ze dan 20 uur per week werken. De werkneemster is het er niet mee eens en stapt naar de rechter. Volgens het UWV is deeltijdontslag niet toegestaan, maar in de praktijk pakt dat wel eens anders uit.

In het bedrijf werkten eerst 90 medewerkers, dat is nu gedaald naar 56. Daarom wil de werkgever de arbeidsovereenkomst terugbrengen naar 20 uur per week en vraagt om een gedeeltelijke ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Een ontbindingsvergoeding is volgens de werkgever niet nodig. 
De werkneemster bestrijd de economische noodzaak en vindt dat de werkgever probeert een opzegverbod te ontlopen. Dat heeft te maken met regelmatig ziekteverzuim sinds 2010 en door het dreigende ontslag is ze nu volledig ziek thuis. De werkneemster vindt dat ze recht heeft op een ontslagvergoeding volgens de kantonrechtersformule met correctiefactor C=3.
 
Uitspraak
Volgens de kantonrechter is de economische noodzaak tot vermindering voldoende door de werkgever onderbouwd. Dat er minder werk voor de manager te doen is hangt samen met de terugloop in het aantal personeelsleden. De rechter vindt ook dat er geen verband is met de arbeidsongeschiktheid van de P&O-manager. In dat geval zou een werkgever wel voor volledig ontslag zijn gegaan. Daarom ziet hij geen belemmering voor een gedeeltelijke ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Artikel 7:685  van het Burgerlijk Wetboek regelt de ontbinding via de kantonrechter verbiedt het niet om gedeeltelijk te ontslaan en de wet staat gedeeltelijke ontbinding van andere soorten overeenkomsten expliciet toe. De arbeidsovereenkomst wordt teruggebracht tot 20 uur per week en krijgt een op 16/36e deel van de kantonrechtersontslagvergoeding mee met een (neutrale) correctiefactor 1.
 
Meer informatie over deeltijdontslag? Klik hier